Sillobre rescata do esquecemento os toques de campá doutro tempo

Medio centenar de campaneros danse cita na parroquia fenesa para aprender a tocar os vellos sinais que estaban a piques de perderse no tempo

Sillobre rescata do esquecemento os toques de campá doutro tempo - Autor: MANSO, Anxo
Sillobre rescata do esquecemento os toques de campá doutro tempo - Autor: MANSO, Anxo

Medio centenar de campaneros e de amantes do mundo das tradicións danse cita este sábado en Sillobre para recuperar os vellos toques de campás que o paso do tempo ha ir sumindo no esquecemento. Respondendo ao chamamento de Julio López Allegue, septuaxenario campanero (e tamén apicultor, por certo) que desde hai anos fixo seu o empeño de que as voces das campás de Galicia non morran, persoas de todas as idades aprenden en Sillobre como contar coas campás que naceu un neno, que a igrexa pide a Deus pola alma dun un bispo, que se achegan o raio e o trono, que o monte está a arder, que o cura xa entrou no templo...

E non é un lugar calquera, o elixido para facelo. A igrexa de Santa Mariña de Sillobre posúe un dos máis belos campanarios de Galicia, cuxa arquitectura interna asombra a cantos han ter ocasión de coñecela. Ademais de posuír dúas extraordinarias campás. A Maior, a coñecida tamén como a Grande, fundiuse en Mondoñedo, apenas a uns metros do Santuario dous Remedios, onde mañá, domingo, a Diocese de Mondoñedo-Ferrol celebra a festividade da súa Patroa.

É moita a relación -recorda o propio Julio López Allegue, xunto ao seu sobriño-neto Bruno, campanero tamén- que Sillobre ha ter, ao longo da súa historia, con Mondoñedo. A pesar de que os sillobreses non pertencen a esa diocese, coa que fan fronteira, senón á de Santiago de Compostela. E a propia catedral de Mondoñedo -subliña Julio - facilitou, xenerosamente, boa parte da información sobre o mundo das campás que hoxe se transmite en Sillobre aos campaneros novos.

Publicidad

Sillobre, vén dicir o campanero, é unha parroquia máxica, a medio camiño entre dous mundos: que une -máis que separa- este tempo novo que nos tocou vivir e o vello país dos soños; un país un tanto valleinclanesco, moi proclive ao lendario, á néboa e -naturalmente- á música das campás, que baixo un ceo que o debuxa todo de xeito diferente van recordando, a través do aire, que a eternidade existe e que hai unha Galicia, feita de granito, de bronce e de auga fresca, que, por fortuna, xamais morre.

LOUREIRO, Ramón

La Voz de Galicia (12-09-2015)

  • FENE: Campás, campaneiros e toques
  • LÓPEZ ALLEGUE, JULIO (SILLOBRE) (FENE) : Toques e outras actividades
  • : Bibliografía

     

  • Volver á páxina anterior
  • Menú inicial CAMPANERS DE LA CATEDRAL DE VALÈNCIA
    Campaners de la Catedral de València
    Buscar campá, campanario, poboación, fundidor, ano fundición, epigrafia, autor, artigo
    © La Voz de Galicia (2015)
    © Campaners de la Catedral de València (2017)
    campaners@hotmail.com
    : 21-10-2017
    Convertir a PDF