As campás de Campaña soaron a destempo

 Don Manuel, o cura, sinala o aparello eléctrico que controla o tañir das campás de Campaña. Autor da imaxe: Martina MISER
Don Manuel, o cura, sinala o aparello eléctrico que controla o tañir das campás de Campaña. Autor da imaxe: Martina MISER

O venres, ás sete e media da tarde, as campás da igrexa de Santa Cristina de Campaña (Valla) comezaron a tocar a morto. Os seus tañidos sobresaltaron a todo o mundo: nin ninguén morrera, nin ninguén accionara o mecanismo eléctrico que pon en marcha os badajos. Aínda que podería parecer cousa do demo, a explicación a tan estremecedor suceso é moito máis terreal, e parece estar ligada aos fortes ventos que durante toda a tarde sopraron sobre a comarca. O certo é que se produciu unha avaría na rede eléctrica, a subministración faltou nalgunhas casas da zona e noutras a tensión disparouse, averiando electrodomésticos, queimando fusibles e accionando, sen pretendelo, as campás da igrexa.

A Don Manuel, que así se chama o cura da parroquia, preocupáballe onte como llas vai a apañar ata que alguén acuda a arranxar todos eses danos. Nos tempos que corren, atopar campanero non é fácil. Nin sequera nun lugar como Campaña, onde a xente «segue pendente dos toques para saber a hora».

Aínda que as máquinas que controlan as campás parecen ser o que máis lle preocupa, Don Manuel terá que facer fronte a outros danos. E é que na casa que ocupa tamén se deixou sentir a subida de tensión, que deixou inservible un computador, un televisor, unha radio-espertador e un conxelador repleto de provisións.

A lista é moi parecida á de obxectos danados nunha vivenda próxima, a que ocupa Vanesa coa súa familia. Esta muller, nai de dous nenos, estaba onte ao mediodía desesperada. «Xa non sei que facer cos rapaces, xa non sei para onde mandalos», dicía. As entrañas de todos os electrodomésticos que tiña en casa queimáronse durante a subida de tensión. Ante semellante panorama, as preocupacións apiñábanse onte na cabeza desta muller, que entre chamada e chamada a Fenosa non paraba de buscar acomodo para os alimentos que gardaba en neveiras e conxeladores.

Coa compañía eléctrica tivo, durante toda a mañá, problemas. Cada vez que intentaba comunicar con eles topábase «coa musiquiña» de espera que tanto esgota a paciencia de quen chama. Pero finalmente alguén contestou alén da liña. «Dixéronnos que tanto nós coma ou cura \ que facer un escrito de todo ou que se queimou e de todo ou que sufriu dános e mandarllo ou luns», sinalaba. E formulaba un desexo: que a resposta a ese papel sexa veloz.


ESTÉVEZ, Rosa

La Voz de Galicia (15-11-2009)
  • VALGA: Campanes, campaners i tocs
  • Conservació, manteniment: Bibliografia

     

  • Tornar cap enrere
  • Menu inicial CAMPANERS DE LA CATEDRAL DE VALÈNCIA
    Campaners de la Catedral de València
    Buscar campana, campanar, població, fonedor, epigrafia, any fosa, autor, article
    © La Voz de Galicia (2009)
    © Campaners de la Catedral de València (2017)
    campaners@hotmail.com
    : 15-12-2017
    Convertir a PDF